Het reisleed dat Umweltsticker heet, daar gaat het dit keer over in de terugkerende rubriek over troubles on your trip. Want waar haal je in hemelsnaam zo’n ding?

Een wat?

“Een wat?” vraag ik mijn vriend.
“Een Umweltsticker,” klinkt het terug.
“Nooit van gehoord,” mompel ik.
“Wat is dat en wat moeten we daar mee?”

Weekendje Keulen

Het is een druilerige dinsdagavond wanneer het besluit valt een paar daagjes weg te gaan. De keuze valt op Duitsland, Keulen om precies te zijn. Zaterdag rijden we na het ontbijt weg. Lekker last-minute.

➡️ Lees ook: Keulen, dom als je er niet heen gaat

Een paar dagen later ontvang ik van manlief een appje.
“Kun je even naar de ANWB, we hebben een Umweltsticker sticker nodig.”
Zonder deze groene sticker mag je in veel Duitse steden de binnenstad niet binnenrijden. Best lastig, aangezien we een hotel in hartje Keulen gereserveerd hebben.

Wanneer heeft u de Umweltsticker nodig?

De volgende dag stap ik op de fiets en rij in het herfstzonnetje naar het lokale ANWB-kantoor. Uiterst vriendelijk word ik te woord gestaan.

“Wanneer heeft u de sticker nodig?” vraagt de behulpzame medewerkster. Wanneer ze mijn antwoord hoort, schiet ze lichtelijk in paniek.
“Dat is overmorgen!”
“Inderdaad,” denk ik bij mezelf, maar zie het probleem niet.
Met haar gezicht terug in de plooi vervolgt ze haar praatje; “De Umweltsticker dient minimaal 3 werkdagen voor vertrek uit Nederland aangevraagd te worden.”
Nu ben ik het die bezorgde rimpels in het voorhoofd krijgt.

Een Umweltsticker alstublieft

Nog geen tien minuten later sta ik opnieuw in de rij. Dit keer bij het GWK kantoor in mijn woonplaats.
“Een Umweltsticker, alstublieft.”
Ja hoor, hier hebben ze die dingen gewoon op voorraad.
“Was is uw kentekennummer?”
“Uhm….” We hebben pas een nieuwe bolide. Snel bel ik naar mijn vriend en laat hem direct even fijntjes weten, dat hij de volgende keer, wat mij betreft, naar de (Duitse) pomp kan lopen, met zijn Umweltsticker.

Deze column schreef ik voor/verscheen eerder Reisbizz magazine

Meer reisleed: