Het reisleed dat verdwaald zijn heet, daar gaat het dit keer over in de terugkerende rubriek over troubles on your trip. Want wat als je opeens lost in the jungle bent?

Waar bleven jullie?

“Waar bleven jullie,” roept Petra verbaasd. “Ik was hier zeker 4 uur geleden al!”
Ik weet dat we laat zijn en ik wil het er niet over hebben en ik ben blij dat we überhaupt het hotel hebben bereikt.

De paden op, de lanen in

Het is een frisse ochtend wanneer reismaatje en ik aan onze tweedaagse trekking in Myanmar beginnen. Vergezeld van een kok en twee gidsen stappen we vol goede moed door het heuvelachtige landschap. Tegen het einde van de dag arriveren vermoeid maar voldaan bij onze eenvoudige overnachtingsplek. Hier ontmoeten we Petra en haar gidsen.

Bij het krieken van de dag scheiden onze wegen, maar we gaan er vanuit dat we elkaar gedurende de trekking nog wel tegen zullen komen.

➡️ Lees ook: Toen de gidsen de weg kwijtraakten tijdens de trekking tussen Kalaw & Inle Lake

Ik vermoed dat we verdwaald zijn

Het wordt steeds stiller. De bebossing dichter. Via een keiig pad volgen we een riviertje. “Break,” klinkt het kortaf. Bovenop de heuvel zwaait de andere gids met zijn GSM in de lucht. Geen bereik. De kok wordt gesommeerd verder te lopen. We kijken elkaar aan, maar durven beiden niet hardop uit te spreken wat we vermoeden.

Inmiddels is het ver na tweeën. “Lunch?” infomeer ik nogmaals. Een uur later worden bij een lokale familie in een piepklein dorpje de keuken ingeduwd en krijgen eindelijk iets te eten. De gidsen overleggen met de man des huizes en turen op een landkaart.

Ja, we zijn verdwaald

“Hoe lang is het nog lopen?” vraag ik.
“Vier uur,” zegt de gids zonder blikken of blozen.
Het woord verdwaald, dat neemt hij zeker niet in de mond.

Deze column schreef ik voor/verscheen eerder Reisbizz magazine