Over land, water en door de lucht in Myanmar, dit zijn de highlights Myanmar.

Wanneer ik uit mijn raampje kijk, zie ik voornamelijk niets. Geen huizen, geen andere bebouwing en, nu in het hete seizoen, ook geen groene rijstvelden. Vanuit Bangkok vlieg ik naar Yangon, de hoofdstad van Myanmar en ik verbaas me over de enorme leegte die ik vanaf grote hoogte gade sla.

Highlights Myanmar: Yangon

Welcome to the Golden Land Myanmar, prijkt er op een groot bord, wanneer ik per taxi de luchthaven verlaat. Langs brede lanen met hoge bomen, grote meren, waar studenten net pauze houden en oude koloniale gebouwen, rijden we richting de Yangon rivier, naar mijn hotel. Vroeg in de morgen, wanneer de lucht nog niet klam aanvoelt, neemt Aung, mijn gids me mee naar een kleine lokale markt, gelegen naast een spoorlijn.

Mingalaba, klinkt vanuit de kleurrijke kramen, vol groenten en vers fruit. Vriendelijke verkoopsters wenken me dichterbij te komen, zonder opdringerig te zijn. Er heerst een relaxte gezellige sfeer. Een gezette goedlachse marktvrouw smeert thanaka op mijn wangen. Een goedje gemaakt van het schors van de gelijknamige boom die de lokale vrouwen aanbrengen als versiering en gebruiken als zonnebrand. Het trekt enigszins aan mijn gezicht, omstanders lachen me toe en gebaren dat ik er nu bij hoor.

In de trein is het een drukte van jewelste, het lijkt wel of de gehele stad zich in ons compartiment heeft verzameld. Doorgaans is er een plaats voor buitenlanders gereserveerd, achter een touwtje, apart van de rest van de reizigers. Het toeval wil echter dat Aung, zijn buurmeisje tegenkomt. Haar moeder staat er op, dat ik haar plaats in neem en hen tijdens de rit vergezel. Het buurmeisje heeft net examens gedaan en geniet van haar eerste dagen van de zomervakantie. Ze gaat met haar vriendin en ouders de tempel in de stad bezoeken, waar ze Boeddha gaat vragen voor goede examenresultaten.

De lunch met gerechten uit verschillende provincies smaakt voortreffelijk, een bezoek aan het statige Strand Hotel geeft een mooie impressie van het koloniale verleden. De Sule Pagoda is zeker heel fraai, de liggende Boeddha lekker kitsch, maar er is niets dat mijn bezoek aan de Shwedagon pagode kan overtreffen. Aan het einde van de dag, beklim ik de trappen van de oudste tempel van het land.

Aung treft ook hier een bekende. In de wijk waar hij woont, geeft hij in zijn vrije tijd Engelse les aan monniken. Een van zijn studenten heeft vandaag de eer, voor alle aanwezigen, de gebeden voor te lezen. Terwijl Aungs’ vriend zijn Engels met me oefent, gaat de zon langzaam onder, een fantastisch schouwspel. Lokale bezoekers, maar vooral de toeristen, kijken verbaasd bij het zien van onze interactie. Ik voel me vereerd, aangezien monniken hoog aanzien genieten, dat Aung me de mogelijkheid heeft verschaft tot deze bijzondere ontmoeting.

Highlights Myanmar: Mandelay

De luchthaven van Yangon is niet groot en dan heb ik het over de internationale luchthaven. De vertrekhal voor de binnenlandse vluchten is gewoon weg klein. Bij binnenkomst zie ik alleen een paar houten hokjes, die dienst doen als incheckbalie. Een lopende band voor mijn bagage is er niet. Een mannetje hangt een kaartje aan mijn rugzak en loopt er mee naar een kar, waar nog meer tassen en koffers in opgestapeld liggen. Een medewerker met een houten bord, met het logo en de vertrektijd van mijn vlucht, loopt door de hal, tijd om te vertrekken. ‘You’re safe with us,’ staat er ter geruststelling op het vliegtuig van Yangon Airways. Bladerend door het inflight magazine en knabbelend aan de versnaperingen, sta ik, voordat ik er erg in heb, veilig aan de grond in Mandalay.

‘Mandelay Hill mag je niet overslaan’, zegt de taxichauffeur tijdens de rit van de luchthaven naar de stad. ‘Aan de voet van de heuvel kun je je per pick-up truck naar boven laten brengen, maar dat moet je niet doen’. ‘Het moet een verdienste zijn, de top te bereiken, bovendien is de weg met dwangarbeid aangelegd’, voegt hij er met een ernstig gezicht aan toe. Dus kies ik voor de vele trappen die naar de top leiden. De lokale bevolking kijkt geamuseerd naar mijn rode hoofd, wanneer ik de laatste treden bedwing. Blijkbaar zie ik er oververhit uit, een oudere vrouw rijkt me een verfrissingsdoekje aan, terwijl haar man me aan raadt te gaan zitten. Vanwege het droge seizoen hangt veel stof in de lucht, voor mij vandaag niet zo’n spectaculair als op de ansichtkaarten.

Volgens mijn reisgids en volgens de vriendelijke jongen van de receptie, is de nabij gelegen U Bein brug, meer dan een bezoek waard. Vanuit Mandelay fiets ik in ruim een uur naar Amarapura met haar langste teak houten brug ter wereld. En ik ben niet de enige. Bussen, brommers, mensen te voet, allen verzamelen ze zich hier, voor het perfecte dagje uit.

Halverwege de brug rust ik, in de schaduw, even uit en aanschouw hoe toeristen, dagjesmensen, bewoners en monniken zich met elkaar vermengen. Uren, zou ik hier nog rond kunnen hangen. Twee monniken nemen, met hun een mobiele telefoon, een foto van me, wanneer ik weer op fiets stap en richting mijn hotel koers. ‘Holland’, antwoord ik, wanneer ze aan me vragen waar ik vandaan kom. Blikken van respect en verwondering wisselen elkaar af, op de gezichten van de jonge kloosterlingen. Daarna gelach, wanneer ik met handen en voeten duidelijk heb weten te maken, dat ik niet helemaal uit Nederland ben komen fietsen, maar vanuit Mandelay.

Highlights Myanmar: Bagan

De vroege ochtendzon kriebelt zachtjes op mijn armen, wanneer ik, bij vertrek uit Mandalay, plaats neem op een plastic stoeltje op het voordek van het schip. Fraaie tempels, ploegende boeren met ossenkarren, kleine vissersbootjes, gerestaureerde koloniale toeristenschepen, waterbuffels, alles glijdt langzaam aan me voorbij, tijdens een dag op de Irrawaddy (ook wel Ayeyarwady) rivier. Op de boot ontsnap ik aan de hitte en de drukte van de stad en arriveer ik heerlijk uitgerust, aan het eind van de middag, Bagan binnen.
Highlights Myanmar boottocht Mandalay Bagan
“Kachin State,” is het enige wat ik uit onze conversatie op kan maken. Terwijl ik mijn fiets op slot zet bij de Mingalar Zedi, proberen de vrouwen, aan de hand van de mannen, zo elegant mogelijk uit een pick-up truck te stappen. Graag wil ik van ze weten, wat het doel van hun bezoek is, of ze familie van elkaar zijn en misschien zelfs wel rijk en belangrijk zijn, aangezien ze een eigen fotograaf, met digitale camera, bij zich hebben. Het blijft echter alleen bij glimlachen en samen op de foto gaan. Niet het fraaie bouwwerk is een bezienswaardigheid, nee, dat ben ik.

Over droge vlakten slinger ik met mijn fiets, langs paardenkoetsjes, door het mulle zand van tempel naar tempel. “Hello! Postcard, my name Komyo”, roept een schoffie wanneer ik aankom bij de Dhammayangyi tempel. Dit jochie verkoopt geen gewone kaarten, maar is met zijn eigen kleurpotloden en stiften in de weer geweest. Zes kunstwerken van Komyo rijker en 1000 kyat (ong. 0,80 ct) armer, sluit ik de ochtend af bij de Ananda tempel. Met temperaturen van rond de 40 graden, begint nu echt heet te worden. De beste oplossing is een verfrissende duik in het zwembad van het hotel te nemen. Aan het einde van de dag trek ik er nog een keer met mijn fiets op uit en beklim het hoogste punt in de omgeving. De tempels kleuren rood in het avondlicht, terwijl de zon, langzaam in de rivier verdwijnt. Ik geniet met volle teugen van deze adembenemende zonsondergang.

Highlights Myanmar: Inle Lake

Met de mooie afsluitende avond in Bagan nog in mijn achterhoofd, stap ik de bus in. Bij de eerste stop, zijn er slechts enkele lege stoelen, bij de volgende stop zijn er stoelen te kort. Bij de stop die daarop volgt, zijn ook de plastic krukjes die in het gangpad zijn gezet, allemaal bezet. Maar onder het motto, er kan nog meer bij, verruilen kinderen hun zitplaats op het krukje voor moeders’ schoot, schuiven nog meer passagiers de bus in en zo ga ik in een overvolle bus op weg naar het Inle meer. De chauffeur zorgt voor wat gezelligheid, door de televisie op standje oorverdovend te zetten, met daarop slapstick uit Myanmar.

Terwijl de bus door het bergachtige landschap schudt, kijk ik uit het raam naar de eenvoudige dorpen en dommel af en toe in slaap. De slingerende bewegingen en de warmte in de bus, wordt een man achterin even iets te veel. Met veel lawaai leegt hij de inhoud van zijn maag in een plastic zak en zwiert deze vervolgens naar buiten.

In Nyaung Shwe huur ik voor de hele dag een boot, de beste manier om het Inle Meer te ontdekken. De vissers op het meer hebben een special roeitechniek. Met één been staan ze op de boot en het andere been is geklemd rond de roeispaan. Daarmee bewegen ze de boot voort en hebben zo hun handen vrij om de visnetten uit te gooien. Mijn schipper neemt me mee naar handwerk werkplaatsen, waar prachtige zijde wordt gesponnen, de typische cheroot sigaren gemaakt worden, maar ook naar drijvende tuinen, dorpjes met paalwoningen en fraaie tempels.

Myanmar, gouden land, met je markten, tempels, stof, hitte, binnenlandse vluchten, boten, bussen, vriendelijke mensen, mannen in longy, betelnut kauwende gidsen, ik kom snel weer terug.

Meer Myanmar:
Myanmar | Beachsafari in Maung Shwe Lay
Myanmar | Yoma Cherry Lodge Ngapali Beach