Reizen zonder weg te gaan. Het kan! Wanneer ik in Nederland ben, maar onweerstaanbare reiskriebels voel, dan fiets ik naar de Kringloop en struin tussen de afgedankte souvenirs.

Sleutelrekje uit Spanje

Hoe hangen de voormalige eigenaren nu de sleutels op….?

Herinneringen

Reizen vind ik heel erg fijn, maar je hoeft niet altijd ver weg te gaan om in gedachten elders te zijn. Je kent het vast wel, je ruikt een bepaalde geur – bij koriander, denk ik altijd aan Thailand -. Wanneer je een bepaald liedje hoort, – bij Horse with no name van de band America, waan ik me weer even te paard in Mongolië-. Of de aanblik van je verzameling reisgidsen in de kast, doet je verlangen naar gemaakte reizen. Foto’s zijn ook een fijne ‘reisherinneringoproeper’ – van sommige foto’s weet ik nog exact het moment waarop ze genomen zijn, wie het plaatje geschoten heeft en wat zich voor en na het nemen van de foto afspeelde.

Souvenirs

En dan hebben we nog souvenirs. Zelf heb ik er niet zo heel veel mee, ik koop ze zelden, maar ik vind het altijd erg leuk om in souvenirswinkeltjes rond te neuzen. Te ontdekken hoe een land zich in een stuk aardewerk of plastic presenteert en verwacht dat het de reiziger aan zal spreken.

Kringloop galore

Veel mensen om me heen, kunnen de verleiding niet weerstaan of gunnen de locale economie ook een centje, en nemen iets uit het vakantieland dat zij bezochten. Enthousiast tonen zij het aangekochte kleinnood aan het thuisfront, als ware goud in handen hebbend. En dan, na een week, een maand of een jaar, misschien iets langer, misschien iets korter, blijkt een souvenir voor velen niet meer dan een onhandig ding in huis. Het kleinnood wordt eerst verbannen naar de zolder ( of desgewenst, de kelder of de logeerkamer) en na enige tijd daar doorgebracht te hebben, ontkomt het prul niet aan zijn lot en gaat naar de Kringloopwinkel, waar het rustig en geduldig wacht op een nieuwe eigenaar.

Grootgrutter in afgedankte reisprullaria

Kringloop winkel Vindingrijk in Breda, is grootgrutter in afgedankte souveniers. Ik vind het heerlijk om er rond te struinen en te zien welke landen, steden en werelddelen hier, ongewild en onbedoeld, enigszins treurig, acte de presence geven. Bij de aanblik van deze willekeur aan vakantieherinneringen, vraag ik me altijd af, wie koopt dit? Zijn er mensen die, de haren uit het hoofd trekkend, spijt hebben, toenertijd, tijdens de zomervakantie van 1999, geen tinnen bordje uit Zwitersland hebben meegenomen en dan nu in de Kringloopwinkel dat alsnog doen. Ik betwijfel het. Voor de prijs hoef je het in ieder geval niet te laten, de souvenirs bij de Kringloopwinkel zijn een stuk goedkoper dan in het land van herkomst. Bij mij roept de bonte verzamling herinneringen op aan gemaakte reizen tevens word mijn nieuwsgierigheid opgewekt naar bestemmingen waar ik nog niet geweest ben.

Soms is het heel fijn te reizen zonder weg te gaan.

Curaçao

Een bordje uit Curaçao. Heeft de vorige eigenaar het gekregen, gekocht en waarom deed deze het weg?

➡️ Lees ook: Kris kras over Curaçao

Japan

Mount Fuji, voor een paar Euro siert het straks jouw muur

Zeeland

Zomer in Zeeland en toen de winter inviel moest ook het glas het veld ruimen….?

➡️ Lees ook: Vakantie in Zeeland | Ik kies het Kamperland

Mozart Kugeln Oostenrijk

Typisch geval van impuls aankoop op de luchthaven?

Tags: souvenir