Taiwan Lantern Festival | Vrede, hoop en een nieuw begin

Ontsteek het vuur voor het Taiwan Lantern Festival

Volgens de legende is het Taiwan Lantern Festival ontstaan om de hemel te aanbidden. Eeuwenlang steekt men lantaarns aan om de komst van de lente te vieren en om te bidden voor een goede oogst. In de loop van de tijd is het festival uitgegroeid tot een viering van liefde, geluk en de hoop op een betere toekomst en elk jaar worden de lantaarns al indrukwekkender dan het jaar ervoor.

Op naar Taiwan en het Taiwan Lantern Festival

Nog maar amper op de stoel geïnstalleerd of de welbekende schermpjes in de stoelen van de rij voor ons springen aan. Terwijl we ons klaar maken voor de lange vlucht, speelt China Airlines een filmpje af. Vanzelfsprekend zien we daarin de hoofdstad Taipei, maar ook schitterende natuur en talloze lampionnen die de donkere winternacht verlichten. “Dat is dus wat we kunnen verwachten,” zegt mijn reisgenoot, de ogen nog aan het kleine scherm gekluisterd. “Indrukwekkend,” verzucht hij er achteraan, terwijl het teken riemen vast intussen in beeld verschijnt. Alle passagiers zijn aan boord, tijd voor de veiligheidsinstructies. Taiwan Lantern Festival, we komen eraan.

Taiwan Lantern Festival: voorproeven in Pingxi

Zegt men wel over New York dat de stad nimmer slaapt, Taipei doet niet onder voor de Amerikaanse stad. De klok rond is er wel iets te beleven in de Taiwanese hoofdstad. Of het nu gaat om een museumbezoek, smullen van, met Michelin ster bekroonde, dumplings of winkelen tot je erbij neervalt. Taipei bruist. Toch laten we voor nu deze stad even voor wat het is en trekken voor een vleugje ‘oud’ Taiwan naar Jiufen, vernoemd naar negen porties eten van de negen families die er ooit woonden.

Nu trekt het stadje veel volk dat er een glimp op komt vangen van het decor van de, met een gouden leeuw bekroonde, historische dramafilm A city of Sadness. Eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we nog nooit van de film gehoord hebben. ‘Echt niet?’ vraagt de gids nogmaals, haar voorhoofd in een grote frons trekkend. Wanneer we het hoofd schudden, slaakt ze een kleine zucht, maar probeert haar verbazing, gecombineerd met een kleine teleurstelling, direct te verbergen door een brede glimlach op te zetten.

Door naar Shifen

Door naar Shifen. ‘Kunnen jullie raden, waar deze plaatsnaam van afgeleid is,’ klinkt het hoopvol uit de mond van onze gids. Op haar handen begint ze te tellen. ‘Oh, wacht,’ mompelt mijn reisgenoot;’ het is vast iets met cijfers.’ Correct. In deze plaats woonden ooit tien families, dus het heet hier – letterlijk vertaald – tien porties. Onze misstap omtrent de ontbeerde kennis van de filmklassieker is ons op slag vergeven. Inmiddels lopen we langs een oude spoorlijn. “Deze lijn werd in 1918 door de Japanners aangelegd om gedolven kolen uit de nabijgelegen mijnen naar de Pingxi vallei te vervoeren. Toen de mijnactiviteiten in de jaren zeventig van de vorige eeuw stopten, ontwikkelden de dorpen langs het traject zich tot toeristische attracties. Pingxi is tijdens het Lantern Festival een van de belangrijkste plekken.”

Flying Baby

Met aan de ene zijde het spoor en aan de andere zijde een lint van winkeltjes, maken we al snel kennis met de beroemde lantaarns van het plaatsje. Het winkeltje met een grote gele lantaarn, luisterend naar de naam Taiwan Pingxi Flying Baby, schreeuwt met meest om aandacht. Deze kawaii mascotte heeft zelfs een eigen ansichtkaartenlijn, maar daar komen we niet voor.

Een eindje verderop liggen ze hoog opgestapeld. Blauw, rood, roze, geel, groen. “Kies niet je lievelingskleur,’ klinkt het streng. ‘Daar gaat het niet om. Het gaat om de wens die je hebt.’ We kijken elkaar verbaasd aan. ‘Deze bijvoorbeeld,’ en ze pakt een rood exemplaar uit de wankele stapel, ’deze rode lantaarn laat je op als je gezondheid en vrede in je leven wenst.’ Toch benieuwd waar onze favoriete kleur voor staat, wijzen we naar een limegroen exemplaar en een gele lantaarn. ‘Als je de groene lantaarn oplaat, hoop je dat je wens dat alles goed gaat op je werk uitkomt. De gele staat voor rijkdom.’

CNN, Discovery Channel, National Geographic, allen roemen ze het Pingxi Sky Lantern Festival dat voorafgaand aan het Lantern Festival gehouden wordt. Terecht?

De avond valt, de menigte vult de oude spoorlijn. Ondanks het feit dat er talloos veel mensen op de been zijn, is de sfeer gemoedelijk. Ieder met zijn eigen gezelschap, ieder een lantaarn in de hand. Ieder in afwachting van het aanbreken van het Chinese nieuwjaar. Het moment waarop de brandende lantaarns de lucht ingaan, is gewoonweg magisch.

Vier het licht, vier het leven

In een steegje in de Taiwanese hoofdstad Taipei, duwt de gids ons een klein eettentje binnen. ‘Eerst eten,’ lacht ze en wenkt, zonder op de kaart te kijken, direct het bedienend personeel. Niet veel later is de tafel gevuld met yuánxiāo. ‘Eigenlijk is dit een dessert. We eten het ook wel op andere momenten in het jaar, maar tijdens het Lantern Festival hoort dit er gewoon bij.’ Wijzend op de dampende rijstballen, legt ze uit,’ ze symboliseren saamhorigheid en smaken bovendien verrukkelijk. Deze is gevuld met zwarte sesam en die met pindapasta, maar er zijn ook varianten met chocolade, fruit of mijn favoriet lotus pasta.’

Nog net niet met volle mond gaat het gesprek ineens over konijnen. ‘Dit jaar (2023) is het jaar van het konijn,’ leert ze ons nadat ze de laatste resten kleefrijst met jasmijnthee heeft doorgespoeld. ‘Het konijn staat voor nieuwe energie, nieuwe kansen, maar ook nieuwe uitdagingen,’ en ze kijkt er mysterieus bij. ‘Dit wordt mijn jaar, want ik ben zelf een konijn,’ haar wijs-en middelvinger zoals kinderen doen achter haar hoofd houdend. Van het konijn wordt gezegd dat het intuïtief, elegant, gevoelsmatig en voorzichtig is. Ik kan me daar wel in vinden,’ grinnikt ze. ‘Wat zijn jullie?’ Het antwoord niet afwachtend, zegt ze vastbesloten,’ os en tijger.’ Ongelofelijk, hoe kan ze dat weten? Na ons ellendig lang te laten gissen, giert ze het uit van de lach en bekent dat ze onze geboortejaren bij de reservering heeft zien staan. Tsja, zo kunnen wij het ook.

34e Taiwan Lantern Festival

We wonen het 34^e Taiwan Lantern Festival (2023) bij dat neergestreken is in de hoofdstad Taipei. ‘Sinds 1990 wordt jaarlijks het Lantern Festival gehouden,’ steekt onze gids onvermoeid van wal. De eerste editie vond plaats hier op het plein voor het National Chiang Kai-Shek Memorial waar we nu lopen. Tien jaar lang was dit de plek voor het festival, natuurlijk werden er elders in het land lokale festiviteiten georganiseerd, maar dit was een decennium lang het hoofdpodium van de activiteiten. Vanaf 2001 is jaarlijks een andere stad host en zo nu en dan, zoals dit jaar, is het evenement terug in de hoofdstad.

In tegenstelling tot andere jaren, kiest Taiwan er dit jaar voor naast een centraal festivalterrein ook op verschillende locaties in de stad lantaarns te plaatsen. De regering noemt het dan ook voor de gelegenheid een ‘urban lantern festival’. Wolkenkrabbers maar ook kleine steegjes vormden het décor van het festival. Wie denkbeeldig de lijn van de metro volgt, ziet indrukwekkende lichtkunst op plekken als het Songshan Culture & Creative Park, het National Chiang Kai-Shek Memorial en het voormalig hoogste gebouw van de wereld, Taipei 101.

Meer dan 300 lantaarns tijdens het Taiwan Lantern Festival in Taipei

Grofweg kan het festival in vier tentoonstellingszones ingedeeld worden. In de centrale zone staan meer dan 300 lantaarns te schitteren. De hoofdlantaarn is een gigantisch robotkonijn dat Taiwans wereldwijde positie in techniek weergeeft. Daarnaast reflecteert deze ‘Brilliant Light of the Jade Hare’, vervaardigd door kunstenaar Akibo, de prestaties van de afgelopen jaren en beeldt het de wens tot welvaart uit. Een symbool dat al je dromen maar uit mogen komen in het nieuwe jaar dat voor je ligt. Taiwan zal altijd (blijven) schitteren.

Huang Wen-chian is de maker van het pronkstuk dat de naam ‘Starting From the Hart’ draagt. Op het overvolle plein waar locals en bezoekers de immens grote lantaarns komen bewonderen, spreken we hem even. “Als je goed kijkt, zie je dat de bodem de vorm van Taiwan heeft,” legt hij geduldig uit. “Daarop staat een boom met een eksterfamilie, een gloeiend hart komt als de ochtendzon uit het nest tevoorschijn. Het mannetje spreidt zijn vleugels klaar om de wind te trotseren terwijl de moeder en het kroost levendige energie en een nieuw begin vertegenwoordigen.” Eerlijk gezegd, hadden we dat niet achter de fraaie lantaarn gezocht.

Wanneer de zon verdwijnt, ontsteken de lichten. Taiwan richt zijn licht op de toekomt.

Na het Taiwan Lantern Festival nog even de toerist uithangen in Taipei

We zouden onszelf en de stad tekortdoen als we Taipei enkel voor het Lantern Festival bezoeken, daarom gaan we de volgende dag op ontdekking.

In 1937 verklaarde Japan de oorlog aan China. De Japanners verlieten in 1945 het land, China in twee kampen achterlatend. De communisten versus de nationalisten onder leiding van Chiang Kai-shek. Op de vlucht voor het rode gevaar, sleepten zijn volgelingen kisten vol kostbare schatten uit de Verboden Stad in Beijing met zich mee. Chiang Kai-shek keerde nimmer terug naar het vasteland. Gevolg: bijna 10.000 kunstobjecten huizen tot op de dag van vandaag in Taipei in het National Palace Museum.

Slechts een aantal jaar mocht de Taipei 101 zich het hoogste gebouw ter wereld noemen. De enorme bamboestaak opende haar deuren in 2004 voor het publiek. In 2010 werd zij van de troon gestoten door de Burj Kalifa in Dubai. Bij de lift, die ons naar de 89^e verdieping brengt, prijkt een officieel bord: Guinness World Records snelste lift ter wereld. Nieuwszender CNN omschreef de tocht naar boven als de beste verticale rit naar de meest ideale plek om de stad Taipei te bewonderen.

Must see

De Lungshan tempel is een replica van een tempel met dezelfde naam op het vasteland van China. Immigranten bouwden in 1738 in drie jaar een exemplaar in Taipei. Aardbevingen, tyfoons, bombardementen tijdens WOII, de tempel stortte in, maar herrees als een feniks uit haar assen. De geur van wierrook kriebelt aan onze neusgaten. Intussen schieten onze ogen van links naar rechts in de kassen. Je weet simpelweg niet waar je kijken moet. Zoveel details! Een tempel geheel zonder spijkers in elkaar gezet, houtsnijwerk, mozaïek en heilige beelden van oogverblindend klatergoud.

Het megalomane Chiang Kai-Shek Memorial Hall ter nagedachtenis van de voormalige president is het toneel van de wisseling van de wacht. Roerloos staan de twee soldaten voor het immense beeld van de voormalig leider. Bewegingen, uiterst secuur en afgewogen, doen onmenselijk aan. Met uiterste precisie, compleet synchroon verlaten de dienders de ruimte. De taak voor vandaag zit erop, net als onze trip.

In 2026 wordt het Taiwan Lantern Festival (van ongeveer 27/2 t/m 15/3) gehouden in Pingxi, Taipei en Chiayi

Dit artikel schreef ik voor/verscheen eerder in Azië Magazine

Ligging en bereikbaarheid

Taiwan, gelegen in de Oost-Chinese Zee, is een eiland ten oosten van het Chinese vasteland, ten zuidwesten van Japan en ten noorden van de Filipijnen.

China Airlines, de grootste internationale luchtvaartmaatschappij van Taiwan, vliegt viermaal per week in ongeveer 12,5 uur non-stop vanaf Schiphol naar Taipei.

Klimaat en beste reistijd

Taiwan heeft een tropisch zeeklimaat met het hele jaar regen. De temperaturen zijn subtropisch en kunnen in de zomer flink oplopen. Hou er echter rekening mee dat de temperaturen in de hoge bergen van Taiwan dusdanig kunnen dalen dat sneeuw blijft liggen.

De beste reistijd is tijdens de lente (april en mei) en de herfst (oktober en november).

Accommodaties

Wij verbleven in het Palais de Chine Hotel (*****) in Taipei, ideaal gelegen bij de metrohalte, het treinstation voor de hogesnelheidstrein op loopafstand en grenzend aan een groot winkelcentrum. Vanuit Taipei bezochten we Pingxi als dagtour.