Nutteloze borden wandeling Hoogstraten zorgt voor grappen en grollen op straat
De Nutteloze borden wandeling bewijst dat wandelen heus niet enkel en alleen een serieuze bezigheid hoeft te zijn. De Belgische Nationale Vereniging van Nutteloze Borden maken van je ommetje een geinig loopje.
De pret is nog maar net begonnen
Met haar imposante toren van ruim 104 meter is de Brabants gotische Sint-Katharinakerk in Hoogstraten moeilijk over het hoofd te zien. Eigenlijk start de nutteloze borden wandeling een deurtje verder bij het stadhuis, maar we glippen het godshuis uit de 16e eeuw even binnen en worden getrakteerd op een zee van licht, prachtige glas-in-loodramen, indrukwekkende beeldhouwwerken en een immens hoofdaltaar.
Hoewel het stadhuis letterlijk en figuurlijk in de schaduw van de kerk staat, is ook dit bouwwerk een plaatje. Eveneens daterend uit de 16 eeuw en ook oogstrelend mooi met de trapgeveltjes en het uitstekende torentje. Het is de plek waar Visit Hoogstraten resideert en tegelijkertijd het startpunt van onze wandeling. Het eerste nutteloze bordje daarentegen treffen we op het pand ernaast. Waarom? Dat lezen we snel genoeg. Ook de toon is bij het eerste bordje direct gezet, naast de praktische informatie lezen meteen ook een onzinnige tekst.
Noem het onzinnig, maar de route leidt ons eerst een stukje van de daadwerkelijk te wandelen lus af. Zo passeren we de kerk nogmaals en lopen tot aan café de Rijkswacht, niet geheel toevallig gevestigd in het voormalige pand van, precies, de rijkswacht. Dat het in dit gerenommeerde biercafé soms iets te gezellig wordt, daar heeft ook het nutteloze bordje nog altijd last van.
Oase van rust
We passeren nog eens de kerk en het stadhuis, dansen door het aanwezige bordje bij de opticien spontaan de macarena en duiken dan een oase van rust in. Weg van het doorgaand verkeer, weg van de gezellige terrassen stappen we een wereld van geplaveide straatjes en kleine huisjes binnen. Het lijkt wel alsof de tijd hier stil staat. Deze fraaie plek ademt de eenvoud en devotie van de begijnen van weleer nog altijd uit. “Wat is het hier prachtig,” verzuchten we. Geen wonder dat dit begijnhof een beschermd monument en zelfs Unesco Werelderfgoed is. De aangrenzende museumtuin, ‘Den Ouden Koolhof’, van het Stedelijk Museum Hoogstraten is eveneens een plaatje. Het levende eerbetoon aan de tuintradities van de begijnen is een lust voor het oog.
Op de zondagochtend van onze wandeling is ook in de woonwijken die we passeren een oase van rust. Geen auto te bekennen. Af en toe een passant die de hond uitlaat of een fietser uitgerust in voetbaltenue op weg naar het lokale voetbalveld. Grappen en grollen zijn er genoeg, hoewel we op sommige plekken tevergeefs om ons heen speuren om een bordje te vinden. Blijkbaar vinden sommige wandelaars de bordjes zo leuk dat ze besluiten ze mee naar huis te nemen.
Van rattendisco naar het huis van Julius Ceasar je komt het allemaal tegen op de Nutteloze borden wandeling
We wandelen van rattendisco, een bordje boven het riool, naar een doodlopende straat. Voor laatstgenoemde worden door een bordje gewaarschuwd als we de straat reeds ingegaan zijn. We leren dat een bordje lezen gemiddeld 3,5 seconde duurt en dat er een heus broederschap bestaat tussen stenen in Hoogstraten met die van de iconische Golden Gate Bridge in San Francisco. We maken foto´s van prullenbakken, picknicktafels en ´nootgevallen´. Houden halt bij brievenbussen, lantaarnpalen en elektriciteitskastjes en ontdekken dat Julius Caesar zeker niet in Hoogstraten woonde. We informeren, doorgaans tevergeefs, bij een passant waar we een bordje kunnen vinden. Echter is een schouderophalend gebaar het enige antwoord dat we mogen ontvangen. Dat mag de pret echter niet drukken. De route brengt ons vanuit de bebouwde kom, met een blik op de oude Salm-Salm windkorenmolen, naar het buitengebied in de Belgische Kempen.
Oliemolen en gevangenis
Asfalt maakt plaats voor kasseien die op hun beurt veranderen in zandpaden. Het is verrassend hoe we op beperkte vierkante kilometers een gevarieerde route bewandelen. Te midden van het groen prijkt de Laermolen, een oude watermolen die teruggaat naar 14e eeuw deed eerst dienst als graanmolen op later zijn carrière om te zetten naar oliemolen. We zijn dan wel op zondag in Hoogstraten, maar precies niet op die zondag in de maand dat de molen te bezichtigen is. Onze wandeling voert ons verder langs rivier de Mark. Hoge bomen omzomen het pad dat ons naar het historische Gelmelslot brengt. Geen plek die je wilt bezoeken, aangezien eeuwenoude kasteel dienstdoet als Penitentiair Schoolcentrum oftewel een gevangenis.
Langzaamaan laten we de weiden en landbouwgronden achter ons en komt Hoogstraten terug in zicht. Nog een paar keer vangen we bot en blijken de bordjes ergens anders een nieuw leven te zijn gestart, op ander plekken verschijnt wederom een glimlach op ons gezicht. Eenmaal terug bij het beginpunt, lopen we naar het terras van café de Rijkswacht. We scrollen door de foto’s op onze camera en blijven, net als het bordje, iets te lang plakken.
Loop hier ook eens een Nutteloze borden wandeling
Wat voor bedenker Kamiel De Bruyne in 2020 tijdens de lockdown in de Coronapandemie begon als een grappig tijdverdrijf en opvrolijking van de stad, mondde uit tot een heuse vereniging, feestelijke inhuldigingen en verschillende grappige routes met dito bordjes.
Wij wandelden de Nutteloze Bordenroute in Hoogstraten (6,5 kilometer), kun je ook wel wat meer nutteloosheid tijdens het wandelen gebruiken, trek er dan eens op uit op een van deze Belgische bestemmingen:
- Geel (6 kilometer)
- Linden (4,5 kilometer)
- Genk (4 kilometer)
- Ieper (5 kilometer)
- Berlare (7 kilometer)
Kijk voor alle actuele informatie en actuele routes op de website.
➡️ De bedenker houdt wel van bijzondere dingen. Hij schreef er zelfs een boek over; Bizarre Belgium, een verzameling van de vreemdste plekken in zijn moederland.
Eerder verschenen in Wandel.nl magazine, een uitgave van Koninklijke Wandelbond Nederland